خواجه نصير الدين الطوسي
292
تنسوخ نامه ايلخانى ( فارسى )
و بر دو نوع باشد ، سفيد و سياه . و نيكوى آن سنگى است درشت كه موى را بتراشد » . و در مفردات مخزن الادويه هم سنگى بدين خاصيت بنام حجر القيسور يا حجر القيشور ياد شده است بنا بر آنچه ذكر شد حجر القبور و حجر الفنون غلط و تحريفى از حجر القيسور است . ( 52 ) - ص 160 س 9 كاعبطوس اين كلمه در سه نسخهء ع ، ج ، ن تنسوقنامه به صورت « كاعيطوس » است . و در نسخهء م « بحاعيطوس » و در ب « محاعيطوس » و در كتاب العرايس « لحاعيطوس » با عين مهمله است كه مصحح آن را از روى برهان قاطع به « لحاغيطوس » تصحيح كرده است . و در نسخهء تنسوقنامهاى كه در جزء مجموعهء عكسى شماره 2832 كتابخانهء مركزى است « خاغيطوس » است . و در كتاب تحفهء حكيم مؤمن حجر لغيطوس ذكر شده ، و صاحب كتاب آن را با حجر غاغاطيس يكى دانسته است . آقاى دكتر محمد معين در حواشى برهان قاطع بعد از نقل عبارت تحفه كه « حجر لحاقيطوس حجر عاعاطيس است » نوشته است كه « صحيح كلمهء اخير غاغاطيس است . Ailhos ghaghates « لك 1 ص 410 » Lapis gagates دزى ج 1 ص 252 است . و ظاهرا همين كلمه به صورت لحاقيطوس تصحيف شده است » . و غاغاطيس چنان كه در تذكره انطاكى ( ج 1 ص 109 ) ذكر شده نام بيابانى است كه اين سنگ در آنجا پيدا شده است ، و آن بيابان